Zdrowie

Wygląd dziecka po porodzie

Początkowo twoje dziecko może wyglądać nieco dziwnie —nawet trochę ‘pomięte’ i pomarszczone i może mieć trochę sinawe dłonie i stopy. W ciągu kolejnych kilku dni zauważysz, że skóra dziecka będzie się wygładzała, główka będzie bardziej okrągła, a biaława warstewka mazi płodowej zaniknie.

Hormon wzrostu

Jest to substancja wydzielana przez gruczoł przysadki mózgowej, decydująca zarówno o prawidłowym wzroście ciała, jak i odnowie jego komórek oraz działaniu układu odpornościowego. Wydzielana jest podczas pierwszych 90 minut snu nocnego, a także w reakcji na głodówkę i skrajnie intensywne ćwiczenia fizyczne. Hormon wzrostu występuje w dużej ilości u ludzi młodych, do trzydziestego roku życia; w starszym wieku i u osób otyłych jego zawartość w organizmie jest niewielka. Spełnia bardzo istotne funkcje: pobudza wzrost komórek układu odpornościowego, a poza tym dobrze jest znane jego korzystne działanie w przypadku chorób z auto-agresji; przyspiesza gojenie ran; pobudza rozwój mięśni, przyspiesza spalanie tłuszczu, zmieniając go w energię; pomaga zrzucić wagę. Pewne preparaty składników odżywczych – aminokwasy arginina, ornityna i dostępna na receptę L-Dopa -przyjmowane na czczo mogą pobudzić wydzielanie hormonu wzrostu u osób starszych. Uwaga: Substancji uwalniających hormon wzrostu nie powinny przyjmować osoby młode, u których nie zakończył się proces wzrostu.

Inozytol

Jest substancją należącą do grupy witamin B, zapobiegającą gromadzeniu się nadmiaru tłuszczu w wątrobie, wspomagającą przemianę tłuszczów i cholesterolu. Łączy się z fosforem, kwasami tłuszczowymi i azotem, tworząc fosfolipidy, które przenoszą tłuszcz i budują błony komórkowe. Wraz z choliną tworzy lecytynę. Inozytol w dużych ilościach występuje w mózgu. Jako składnik pokarmu i preparat uzupełniający daje efekt uspokajający. Zawarty jest w zbożach, nasionach i roślinach strączkowych w postaci kwasu fitynowego, który wiąże wapń, żelazo, cvnk i inne minerały, hamując ich wchłanianie. Aby temu zapobiec, należy zboża i strączkowe gotować bądź spożywać w postaci kiełków. Inozytol obniża poziom cholesterolu, ciśnienie krwi, oraz poziom estrogenów, których duża zawartość w organizmie kobiety może prowadzić do guzów sutka. Wpływa także na zdrowie skóry. Jako dodatek pokarmowy powinno się go przyjmować wieczorem przed snem w dawce 2000 mg. Ułatwia zasypianie i działa przeciwlękowo.

Najlepszym naturalnym źródłem inozytolu są podroby mięsne (nerki, wątroba), drożdże piwne, zarodki pszenicy, kantalupa (odmiana melona), melasa i masło z orzeszków ziemnych. Nie jest ustalone dzienne zapotrzebowanie organizmu na inozytol, ale wielu specjalistów zaleca dawkę 1000 mg. Preparat dostępny w sklepach ze zdrową żywnością.

Ślaz dziki

Występowanie. W Europie i środk. Azji; w Polsce powszechnie na nizinach, również uprawiany.
Surowiec. Kwiat ślazu — Flos Malvae. Równowartościowy surowiec otrzymuje się ze ślazu zaniedbanego — Malva neglecta.
Główne związki. Śluz do 6%, glikozydy antocyjanowe (m.in. mai-wina i delfinidyno-3-glukozyd), kwasy organiczne, fitosterol, sole mineralne.
Działanie. Protectivum, demulcens.
Wodne wyciągi z kwiatów malwy zawierają śluz, który powleka błony śluzowe jamy ustnej, gardła i krtani, chroni ją przed podrażnieniem, łagodzi kaszel, przywraca ruch nabłonka rzęskowego, ułatwia odkrztuszanie i zmniejsza stan zapalny. Powleka on również błony śluzowe przełyku i żołądka, ale działanie jego jest krótkotrwałe, ponieważ następuje szybka hydroliza śluzu i utrata lepkości.
Zastosowanie. Przede wszystkim w nieżycie gardła (laryngitis), krtani (pharyngitis), w napadowym kaszlu ze skąpą wydzieliną, tzw. suchym kaszlu, utrudnionym odkrztuszaniu, chrypce. Pomocniczo (wraz z innymi ziołami) — w łagodnych schorzeniach gardła i krtani, zwłaszcza u dzieci i osób w wieku starszym.

Wymiana stawu biodrowego

Czeka mnie wymiana stawu biodro­wego. Czy po operacji odzyskam samodzielność? Niewiele też wiem 0 zabiegu. Proszę o informacje.
Jeżeli zakwalifikowano Panią do operacji, to z pewnością lekarz uznał, że taki zabieg pomoże – oczywiście przedtem przejdzie Pani jeszcze badań, m.in. prześwietlenie, badanie krwi, EKG. Celem zabiegu jest uwolnienie pacjenta od bólu, przywrócenie rucho­mości stawu, korekta zniekształceń, od­tworzenie właściwej długości kończyny. W trakcie operacji chirurg zastępuje zniszczoną głowę kości udowej metalo­wą lub ceramiczną kulą zamocowaną na trzpieniu. Pacjent spędza w szpitalu od 3 do 10 dni. Po wyjściu ze szpitala konieczne są jednak wizyty u fizykotera­peuty, rehabilitanta i wykonywanie ćwiczenia. Trzeba się nauczyć chodzenia, pokonywania schodów, wstawania i  siadania. Należy korzystać z kul lub bal-konika, a później wspierać się na lasce. Ćwiczenia usprawniające zawsze są dobierane indywidu^e. Z pewnością, wychodząc ze szpitala, uzyska Pani wszystkie potrzebne informacje.

Kuracje uzdrowiskowe

Kuracje uzdrowiskowe polegają na poddawaniu organizmu różnym bodźcom mającym wywołać reakcje, które zainicjują procesy samonaprawcze. Efekty takich kuracji pojawiają się stopniowo, ale są trwalsze od uzyskiwanych innymi meto­dami. Jednak nie każde schorzenie nadaje się do lecenia uzdrowiskowego. W niektórych przypadkach z góry wiado­mo, że tego rodzaju terapia nie przyniesie korzyści, a nawet może doprowadzić do pogorszenia stanu zdrowia. Do takich schorzeń należą m.in. ostre lub przewlekłe choroby zakaźne, zaawansowana choroba wieńcowa, niewydolność układu krążenia, wątroby, nerek, choroby psychiczne, padaczka z częstymi napadami, czynna choroba nowotworowa.

Dieta dziecka z cukrzycą

Staraj się tak plano­wać posiłki dziecka, aby znalazły się w nich warzy­wa, owoce, chude mięso i nabiał. Wyeliminuj cał­kowicie napoje gazowane i słodzone napoje owocowe.

miejętności przegrywania

To jeszcze jedna lekcja, którą warto od­robić w miarę wcześnie. Nie da się przejść przez przedszkole, szkołę, ży­cie, nie ponosząc porażek, nie popełniając błędów. Warto więc oswoić dziecko z tym przykrym przeżyciem, póki nasze towarzysze­nie mu w smutku i żalu stanowi dla niego dostateczną pociechę.

Kiełki zamiast tabletek

W kiełkach jest wszystko co najlep­sze, i to w gigantycznych dawkach. Są skarbnicą witamin z grupy B, witami­ny C (np. 1/2 szklanki kiełków lucer­ny zawiera jej tyle co 6 szklanek soku pomarańczowego), D, E, K, PP oraz  żelaza, fosforu, wapnia, magnezu, potasu, cynku, jodu, manganu, mie­dzi, litu, selenu. Dużo w nich beta–karotenu, wartościowego białka oraz kwasów tłuszczowych omega-3. Są bogate w błonnik (np. 3 łyżki sto­łowe kiełków pszenicy maj ą go więcej niż kromka ciemnego pieczywa pszennego). Na dodatek dostarcza­ją niewiele kalorii i nie mają właści­wości wzdymających. Kiełki chronią nas przed szkodli­wym wpływem wolnych rodników. Hamują tworzenie się ich w orga­nizmie i unieszkodliwiają działanie tych, które wchłaniamy z otoczenia. Obniżają poziom złego cholesterolu, zapobiegają miażdżycy i nowotwo­rom oraz regulują trawienie. Do­skonale wpływają na cerę, włosy, pa­znokcie i zęby oraz wzmacniają kości. Regenerują i odmładzają organizm, poprawiają odporność, uzupełnia­ją niedobór witamin i minerałów, jednym słowem – zapewniają dobre samopoczucie.

Kiełki – fabryka witamin!

Rośliny magazynują w nasionach zapasy witamin, minerałów, białka, by przekazać je następnemu pokole­niu. Jednak jedzenie nasion nie jest tym samym co jedzenie świeżych kiełków. Dlaczego? Bo składników zgromadzonych w nasionach nie je­steśmy w stanie w pełni wykorzystać. Dopiero podczas kiełkowania uak­tywniają się w nich enzymy, które tak przetwarzają substancje odżywcze, że nasz organizm potrafi je łatwiej przy­swoić. Z węglowodanów powstają cukry proste, z białek – aminokwasy, zwiększa się też ilość witamin.